Depresyonlu hastalarda iştahta azalma ve zayıflama daha çok görülmekle birlikte bazılarında da iştahta artma ve şişmanlama görülebilmektedir.

İştahsızlığı olan hastalarda yemek yeme ve yiyecekler hastaların eskisi gibi ilgisini çekmez. Kendilerini aç hissetmezler ve yemek yemek için kendilerini zorlamaları gerekir.

Hastalık şiddetlendikçe giderek daha az yemek yemeye başlarlar ve depresyon şiddetlendikçe bir şey yemek için ikna edilemez olurlar. Hastalar yeterince yemek yemedikçe zayıflarlar; hastaların zayıfladıkları çoğu kez yüzlerinden, elbiselerinin bol gelmesinden açıkça belli olur.

Hastalık iyileştikçe hastaların beden ağırlıkları normale döner.