Psikanaliz, çocukluktaki travmaların erişkin yaşamda gözlenen ruhsal sorunların gelişiminde önemli rol oynadığını ileri sürmektedir. Freud, ilk çocukluk yıllarında biyolojik gelişimdeki ilerlemelere bağlı olarak bebeğin çevreyle en çok etkileşime girdiği organın ve etkileşim tarzının değiştiğini, ayrıca yaşanan travmaların doğası ve zamanlamasının, erişkinlikte  gözlenen ruhsal sorunların biçimiyle ilişkili olduğunu (örneğin anal dönemdeki travmanın obsesif kompulsif bozukluğa neden olması) ileri sürerek psikoseksüel gelişim kuramını tanımlamıştır. 

       Freud, psikoseksüel gelişim basamaklarını libidinal yatırımın yapıldığı bölgeye göre oral dönem, anal dönem, fallik dönem, gizillik dönemi ve genital dönem olmak üzere beş ayrı gelişim evresi şeklinde tanımlamıştır. Bu bölgeler cinsel haz bölgeleri (libidinal ya da erotojen zon) olarak da adlandırılmakla birlikte, erişkinlikteki cinsellik ile ilgili kavramlarla karıştırılmamalıdır ve bu bölgelerin organizmanın çevreyle etkileşim bölgeleri biçiminde düşünülmesi daha uygundur.

       Psikoseksüel gelişim basamaklarının uygun biçimde aşılamaması (saplanma ya da gerileme), döneme özgü ruhsal sorunların gelişmesine neden olduğu ileri sürülmektedir. Örneğin şizofreni ve depresyonun oral dönemde; obsesif kompulsif bozukluk ve obsesif kompulsif kişilik bozukluğunun anal dönemde; histriyonik kişilik bozukluğunun fallik dönemde karşılaşılan sorunlarla ilişkili olduğu ileri sürülmektedir.*

*Genel Tıpta Psikiyatri Sendromlar" kitabından alıntıdır. Kitabın yazarlarından (Prof. Dr. Erol Özmen, Prof. Dr. Ömer Aydemir, Prof. Dr. Erhan Bayraktar) yazılı olarak izin alınmadan alıntı yapılamaz.